Yazarlarımızın tüm yazılarına İNCELEME-ARAŞTIRMA sekmesinden ulaşabilirsiniz.
Erol KÖMÜR Tarihçi ve kamu yöneticisidir, hakkındaki tüm bilgilere kişisel sayfasından ulaşabilirsiniz… www.erolkomur.com
Türkiye’nin ve İstanbul Üniversitesi Pedagoji Enstitüsü’nün ilk kadın pedagoji profesörlerindendir. Zeka testlerinin Türkiye’ye kazandırılmasında, eğitim bilimleri enstitüleri ile eğitim fakültelerinin kurulmasına öncülük etmiştir. Türkiye’de pedagojinin, psikolojik danışmanlığın ve zekâ testlerinin gelişiminde öncü bir rol üstlenen Refia Uğurel Şemin, İstanbul Kız Muallim Mektebi’ni birincilikle bitirdikten sonra eğitimine yurt dışında devam etmiştir. 1929’da Cenevre Üniversitesi J.J. Rousseau Enstitüsü’nde deneysel psikoloji ve çocuk psikolojisi alanlarında eğitimini tamamlamış, 1936’da “Türkiye’de Kadının Eğitimi” konulu teziyle doktorasını almıştır. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi Pedagoji Enstitüsü’nde asistan olarak göreve başlayan Şemin, Amerika’da yürüttüğü araştırmaların ardından 1942’de doçent, 1957’de ise profesörlüğe yükselerek Pedagoji Kürsü başkanlığı yapmıştır.
Prof. Sadrettin Celal ANTEL (1884-1954), İstanbul Üniversitesi Pedagoji Enstitüsü’nün kurucusudur. Zeka testleri, proje temelli öğrenme, verim testleri, proje okulları ve köy enstitüleri ve eğitim materyallerinin geliştirilmesinde öncü çalışmaları bulunmaktadır. Eğitimde ölçme ve değerlendirmenin Türkiye’deki öncüsüdür. Yetiştirdiği öğretmenler ve yayımlarıyla Türk Milli Eğitim Sistemine yön vermiştir. Eğitimci, akademik yönü kadar Osmanlı’dan Cumhuriyete Türk eğitim sisteminin yaşadığı dönüşümün tarihi tanıkları arasındadır.
İsmail Hakkı Baltacıoğlu (28 Şubat 1886, İstanbul – 1 Nisan 1978)
28 Şubat 1886’da İstanbul’da dünyaya gelen İsmail Hakkı Baltacıoğlu, geleneksel ile modern eğitim anlayışlarının iç içe geçtiği bir sosyo-kültürel ortamda yetişmiştir. İlk ve orta öğrenimini Fevziye Mektebi ve Vefa İdadisi’nde tamamladıktan sonra 1908 yılında Darülfünun Tabiiye Şubesi’nden (Doğa Bilimleri) mezun olmuştur. Doğa bilimleri alanında aldığı eğitim, ilerleyen yıllarda geliştireceği eğitim anlayışının deneysel ve pragmatik temellerini oluştururken, aynı dönemde geleneksel Türk el sanatları ve hüsnühat eğitimi alması, onun Doğu ile Batı’yı sentezleyen düşünce yapısının ilk örneklerini ortaya koymuştur.
Türk sosyal ve deneysel psikolojisinin öncü isimlerinden Mümtaz Turhan, 1908 yılında Erzurum’un Horasan köyünde doğdu. I. Dünya Savaşı sırasındaki Rus işgali nedeniyle ailesiyle birlikte önce Kayseri’ye, ardından Bursa’ya göç etmek zorunda kaldı; ilk, orta ve lise eğitimini bu şehirler ile Ankara Lisesi’nde tamamlayarak 1927 yılında mezun oldu. Maarif Vekaleti’nin açtığı burs sınavını kazanarak gittiği Almanya’da, 1928-1935 yılları arasında Berlin Humboldt ve Frankfurt üniversitelerinde psikoloji eğitimi aldı.
Prof. Wilhelm Peters, 11 Kasım 1880 tarihinde Viyana’da dünyaya gelmiştir. Yükseköğrenimini Viyana, Zürih ve Leipzig’de tamamlayarak tıp ve psikoloji alanlarında eğitim almıştır. 1904 yılında doktora (Ph.D.) derecesini elde etmiş, bu başarıdan altı yıl sonra, 1910 yılında ise habilitasyonunu (üniversitede ders verme yetkisi) tamamlamıştır.
Mustafa Şekip Tunç’un Türkiye’de felsefe, sosyoloji ve psikoloji alanına katkıları detaylı olarak çalışılmış olmasına rağmen hocanın eğitimci kişiliği ve eğitim alanında yaptığı katkılar üzerine çok fazla çalışma bulunmamaktadır. Prof. Dr. Filiz Meşeci Giorgetti ve Prof. Dr. Levent Bayraktar’ın son dönemde yayımladıkları biyografik çalışmalar dışında eğitimci yönünü öne çıkaran güncel araştırmalar bulunmamaktadır.
Akademisyen ve siyasetçi GÖKAY’ın öğrencilik yıllarında başlayan yayın hayatı, fakülteden mezuniyeti ile birlikte mesleki çalışmalara yöneldi. Psikiyatri, nöroloji, bağımlılıkla mücadele, suça sürüklenen çocuklar, zekâ tetkikleri, ruh sağlığı, felc-i umumi vd. mesleki kitaplarının yanında; toplumsal meseleleri ve çeşitli ülkelere yaptığı seyahatlerini konu alan kitapları da bulunmaktadır. Türkiye’de zeka ve yetenek tetkikleri hakkında öğretmenler için hazırlanan ilk klavuz kitaplardan biri GÖKAY tarafından yazılmıştır. Zeka araştırmaları ağırlıklı olarak suça sürüklenen çocuklar üzerine yoğunlaşmaktadır.
Mustafa Rahmi BALABAN (188-1953). Balaban, üstün zekalıların eğitiminin devlet politikası olarak resmileşmesinde öncü çalışmalarda bulunmuştur. Cumhuriyet dönemi Maarif Nezareti’de Telif ve Tercüme heyeti üyeliği ve başkanlığı, heyet-i ilmiye üyeliği, çeşitli eğitim kurumlarında öğretmenlik yöneticilik yapmıştır. Telif ve tercüme 700’e yakın kitap ve makale kaleme almıştır. Yazarın üç önemli eseri ÜYEK Kütüphanesince yayımlanmıştır.
İbrahim Alâeddin Gövsa (1889-1949). Yazar, şair, eğitimci ve siyaset adamı Gövsa, İsviçre’deki eğitimi sırasında karşılaştığı Alfred Binet zeka testinin 1911 versiyonunu 1912 yılında Türkçe’ye kazandırmıştır. Türkiye’de uygulanan ilk Türkçe zeka testi olan Bine Testi 1914yılında Maarif Nezare’inin resmi yayınları arasında yer almıştır. Yazarın, psikoloji, çocuk psikolojisi hakkında telif ve tercüme eserleri bulunmaktadır. Ayrıca yazdığı çocuk şiirleri ile Türkiye’e çocuk edebiyatının da öncüleri arasında yer almaktadır. Yazarın Türkiye 1912 yılında uyarladığı Türkiyenin ilk Zeka Testi ÜYEK Kütüphanesindedir…
Ali Haydar TANER (1883-1956), Heyet-i Temsiliye ve İlk Talim ve Terbiye Heyeti üyesi Ali Haydar TANER pedagoji, ruhiyat ve eğitim psikolojisi üzerine öncü çalışmalar yaptı. Darülfünun’da ilk eftaliyet dersini okutan hocalardandır.
Ali Haydar TANER tarafından Maarif Vekaleti için hazırlanan Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk Yetenek Tanılama Rehberi ve Talebe Sicil Defteri ÜYEK Kütüphanesindedir.
Türkiye’de modern beden eğitiminin, sporun ve olimpiyat ideallerinin temelini atan, yazdığı eserler ve yetiştirdiği nesillerle Cumhuriyet tarihine damga vuran Selim Sırrı Tarcan, 24 Mart 1874 tarihinde Mora Yarımadası’nın Yenişehir Feneri bölgesinde dünyaya geldi. Miralay Yusuf Bey ile Zeynep Hanım’ın oğlu olan Tarcan, babasının 1876 Karadağ Muharebeleri’nde şehit düşmesi üzerine henüz iki yaşındayken yetim kaldı. Ailesiyle birlikte İstanbul’a, asker olan dayısının yanına göç eden Tarcan’ın hayatı, dayısının II. Abdülhamit’e muhalefeti sebebiyle sürgüne gönderilmesiyle yeni bir yön buldu.
2 Nisan 1899 tarihinde İstanbul’da dünyaya gelen Peyami Safa, ismini babasının yakın dostu Tevfik Fikret’ten almıştır. Henüz iki yaşındayken babasını kaybetmesi ve çocukluk yıllarında sağ kolunda ortaya çıkan kemik veremi, yazarın hayatında derin ve silinmez izler bırakmıştır. Yaşadığı maddi imkansızlıklar ve ağır seyreden hastalığı sebebiyle Vefa İdadisi’ndeki eğitimini yarıda bırakmak zorunda kalan Safa, bu zorluklara rağmen kendi kendini yetiştirmeyi başarmış bir dehadır.
